webdesign buroVH
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Fietsweek in de Alpen van 17 t/m 24 juni 2017.


16/17 juni


Eindelijk is het dan zover, na intensieve voorbereiding, gaan we op vrijdagavond bij Frank de bus inpakken. We hebben afgesproken om 19:00 uur. Vincent heeft een bus geregeld waar hij direct de boodschappen kon inladen zodat uiteindelijk alleen nog bagage en uiteraard de fietsen werden toegevoegd. Hans en Herman, de meesterinpakker van het eerste uur zorgen ervoor dat alles op de juiste plaats en veilig vervoerd kan worden. Na wat passen en meten konden zelfs de koelkisten en sköttelbraai’s met gasfles mee. Er was ruimte voor de reservewielen en 9 fietsen. Pluim voor de inpakkers. Na het inpakken nog even koffie met koek en daarna huiswaarts om tijdig naar bed te kunnen, het lunchpakket in orde te maken. We willen op tijd vertrekken immers.


Op zaterdag vertrekken we om 6.15 uur vanuit Hengelo, de verzamelplek voor beide auto’s. De reis verloopt voorspoedig, we rijden via Enschede de Duitse grens over en vanaf Trier rijden we dan via Luxemburg de grens over Frankrijk in. Als we aan het tanken toe zijn en een sanitaire tussenstop toe zijn wordt ook de overheerlijke door Vincent gebakken appeltaart traditiegetrouw genuttigd.

IMG 3767IMG 3765

Rond 17.15 uur kwamen we aan bij de gehuurde accommodatie. Echt fantastisch, nog nooit zo’n onderkomen gehad tijdens een fietsweek. Dat ook nog aan de voet van de Alpe d”Huez, deze zullen we zeker nog gaan doen. Nadat iedereen de , ik weet niet hoeveel karakter tellende code voor de WIFI heeft ingevoerd en bagage. Eindelijk kunnen we aan het bier.
Roy

Roy vroeg me vanaf de avond een verslag te maken. Zoals gebruikelijk gaan we op de aankomstdag bij een plaatselijk restaurant eten. Rond 18:30 uur gaan we dan naar Le Bourg d’Oisans om te gaan eten. Er wordt gekozen voor een pizzarestaurant waar in het verleden enkele leden al goede ervaring hadden. Alvorens we op het terras plaats namen, gaf Vincent een demo paaldansen over een beek. Hilarisch om te zien, iedereen die al op het terras zaten schoten in de schaterlach. Gelukkig voor Vincent ging het goed. Op het terras te hebben plaatsgenomen was er plaats voor den passend glas bier, uiteraard bleef het niet bij die ene. De bobber’s waaronder Bloem Oet Beckum konden zich vinden in een heerlijk koel glas cola. Bij het parkeren een lastig probleem, de blauwe parkeerkaart ontbrak dus het schadeformulier werd als ‘blauw’ alternatief gekozen. Die domme Fransen, ha ha.
Nadat iedereen een menu naar keuze had gegeten, kon uiteraard het toetje niet ontbreken. We mochten ons wel verwennen als voorloper op vaderdag.
Na thuiskomst werd er een biertje gedronken en na een uur, zo rond half 11 begon men één voor één af te haken. Het was immer een vermoeiende dag geweest. De route voor zondag was bekend, we gaan de La Bérarde doen, ‘henig an beginnen’ werd er gezegd. Dat hebben we geweten zal later blijken. Gebleken is dat na bepaalde tijd niet teveel meer moet worden gedronken. Rond 5.30 uur begonnen de 2e serie bedgangers zenuwachtig te worden voor de tocht of het overtollige blaasvulling moest worden geledigd.


Het was 7:00 uur in de ochtend dat de bekende, mogelijk irriterende haan voor de buren, begon te kraaien. We zouden echter om half 8 uit onze slaapschil komen. Ach je, voordat je vertrekt met zo’n groep is het mogelijk een verstandige keuze geweest. Rond 10.10 uur vertrokken we via Le Bourg d’Oisans richting de La Bérarde. Iedereen vol goede moed en voor mij de vraag, hoe gaat het begin nu na jaren van valse start. Het eerste stuk is redelijk vlak en het voelt goed aan. De route heeft een afstand van iets meer dan 68 kilometer, qua afstand een rustig begin. Nou ja, we hebben het geweten dat de climb by bike overzichten niet overeenstemmen met de werkelijke ervaring. Het begin is goed te doen, na een kilometer of 12 begint het serieuze werk. Ik voelde me sterk, heb zelfs bij wijze van speldenprik zowel Roy, Erwin als Vincent voorbij kunnen gaan. Met de ervaringen van voorgaande jaren een heerlijk gevoel op zo’n eerste fietsdag. Met de wetenschap dat de klim nog zo’n 22 kilometer zou zijn, het stijgingspercentage richting naar maximaal 14% ging voor een afstand van 2 tot 3 kilometer heb ik eieren voor mijn geld gekozen. Bij een mooi uitzichtpunt enkele foto’s geschoten en gelijk via de groepsapp gedeeld. Uiteraard enkele uitzichtfoto’s maar ook de fietsmaten die me achterop kwamen. Onderweg werden we nog opgehouden door enkele ezels en een schaapsherder die met zijn schapen ook bergop gingen.


Zo rond 13.00 uur was iedereen boven, ook Herman waarvan we allereerst het vermoeden hadden dat hij een andere route zou hebben genomen. Die ervaring hebben we inmiddels wel opgedaan. We noemen hem dan naar Buurman ook maar “Bennie Hill”. Op het terras werd een suikerrijke cola genuttigd voor de nodige energie. Nadien werd de afdaling ingezet terug naar Le Bourg d’Oisans. Nou ja van een echte afdaling kun je niet spreken. Heerlijk op het grote blad de eerste 4-5 km. een stijgingspercentage van zo’n 2% heerlijk door malen. De rit bevatte zo’n 1150 hoogtemeters, de weersomstandigheden waren goed te noemen. Niet teveel wind en een temperatuur van 28 graden.
Gemiddelde snelheid lag zo rond de 22 kilometer p/uur, mijn max op 82,5 km. per uur. De afdalingen waren goed overzichtelijk maar niet ongevaarlijk door gaten in de weg en niet misselijke afgronden.


Na thuiskomst werden de fietsen weer gestald in de schuur, de hersteldrankjes kwamen voor de dag. Voor de biertjes werd eerst keurig een kopje koffie genuttigd, daarna kwam toch de Grolsch inbreng en uiteraard ook de harde worst met cowboy-spek. 
Terwijl ik mijn verhaal afsluit zijn de fietsmaten druk met het voorbereiden van de maaltijd. Binnen wordt de groente gesneden, buiten de Sköttelbraai geïnstalleerd. Nog even en we kunnen aan tafel.


De rest van de dag wordt door de volgende columnist verwoord.


Frank

Volg de heren in frankrijk ook op Facebook:

Buitenland week Frankrijk 2017 Facebook